Bractwo Kutrowe (Polskie Bractwo Kutrowe) zostało powołane przez 64 miłośników tradycyjnego żeglarstwa w 1984 roku w Jastarni. Pierwszym jachtem Bractwa był przebudowany z drewnianego kutra GDY-28 jacht „Sawatour” (PZ-1488) w czarterze „Almaturu”. Członkom Bractwa udało się przebudować jeszcze kilka jednostek. Ponieważ wiązało się to z ogromnymi kosztami, wiele planów przebudowy skończyło się na zakupie kadłuba kutra. Bractwo dawno temu przeszło do historii, ale wraki drewnianych kutrów zalegają w zatoczce nad Martwą Wisłą do dziś. Dlatego właśnie żeglarze nazywają ją Zatoką Bractwa Kutrowego, albo Zatoką Kutrową. 

Zatokę zauważymy z daleka, dzięki charakterystycznym punktom – masztowi linii wysokiego napięcia i wrakowi kutra, „wystającemu” na Martwą Wisłę. Na wschodnim brzegu powstało prywatne nabrzeże cumownicze. Wpływając tutaj należy pamiętać, że w zatoce zalegają wraki starych kutrów, zwłaszcza przy zamykającym zatokę brzegu północnym. Przy wiatrach dolądowych w zatoce występuje falowanie.
GPS:

Piotr Salecki (2019)

Wrak kutra „wystający” na Martwą Wisłę to charakterystyczny punkt orientacyjny Zatoki Kutrowej. Na brzegu widoczny fragment słupa linii energetycznej – fot. Piotr Salecki (2019)

Pomost cumowniczy na wschodnim brzegu Zatoki Kutrowej – fot. Piotr Salecki (2019)

Wraki kutrów rozpadają się w oczach – fot. Piotr Salecki (2019)

W miejscowości Rudniki